Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2011


Χρειάζομαι λίγο πάθος
Κάθε φορά που μια νύχτα τελειώνει
Με ματωμένα τα χείλη,
Για να μπορέσω να αντέξω την επόμενη αυγή.

Μου λείπει εκείνο το είδος του πάθους
Που θα με εθίσει σε κάτι ιδεατό,
Κάτι που θα μου θυμίσει τη ζωή.

Δεν φτάνει ένα δαχτυλίδι καπνού
Να αιωρείται πάνω από το σώμα μου
Ή η ζάλη της μέθης.

Χρειάζομαι λίγο πάθος
να ζεστάνει το μυαλό μου, 
Μόνο αυτό.

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011


Αν είναι λοιπόν να πενθήσω
Για τους έρωτες που έθαψα
Θα το κάνω ευχαρίστως
Με την ίδια υπομονή που ευχόμουν
Να κοιμηθεί η θλίψη μου.
Κάθε βράδυ θα πλαγιάζω
δίπλα σε κάποιο σώμα ξένο
διάτρητη από την ανάγκη
να νιώσω την φορμόλη της ανάσας του
να με καθησυχάζει.
Μόνο που δεν ξέρω πώς
Να διώξω εκείνες τις ενοχές
Για το πιστόλι
Που κουρνιάζει στο μαξιλάρι μου.