Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

Μόνο αυτό...

Ο τρομος ειναι ο καλυτερος τροπος για να μιλας με τα εγω σου. Σε αφηνει μηδενισμενο, στο τερμα των αντοχων, με ελαχιστες θεωρητικες πιθανοτητες επιβιωσης. Πηγαζει απο το ιδιο το βαρβαρο το σωμα σου που τιναζεται σπασμωδικα, φυλακιζεται, επειτα ευνουχιζεται οικειοθελως και σταματαει να λειτουργει. Παρωδια εχω γινει, νιωθω μιση αντρας και μισος γυναικα. Η αριστερη μου μερια γινεται θυληκη και η δεξια μου αρσενικη και μετα ξανα αντιστροφα. Μερικες φορες νομιζω οτι ειμαι εσυ, και καποιες αλλες επιστρεφω στη δικη μου χαοτικη υποσταση.
Προχθες κρατουσα τη γλωσσα μου στα χερια μου να σου τη φερω δωρο. Μπορει να την ξεριζωσα ασυναισθητα για να ερθει να σου μιλησω. Να σου πω ποσο λυπαμαι. Ποσο με σιχαινομαι. Ποσο θελω να πιω ολη την Αμοργο που δεν πηγαμε ποτε. Και απαντηση δεν πηρα, μονο τρομαξα. Φωναξα και μετα μουδιασα. Και δεν ησουν πουθενα. Ωρες ωρες νομιζω οτι το σωμα μου με προειδοποιει για ολα αυτα που δεν ξερω αν θα αντεξω οταν ερθουν. Αλλιως δεν εξηγειται να σταματαει η καρδια μου και να φτανει στα ποδια μονη της. Και παλι τρομαξα. Ξανα.
Φοβαμαι τελευταια, δεν ξερω τι. Και λυπαμαι. Που ποτε δεν πηρες εκεινα που μου αξιζαν. Που δεν σου εδωσα οσα επρεπε να παρω. Στην κοιλια μου πια μπορει μονο να μεγαλωνει ενα τεραστιο δεντρο. Και να ριζωνει σαν ανθρωπος. Μονο αυτο μπορω να κανω. Μονο αυτο μπορω να γινω. Επρεπε να με εχει ρουφηξει η γη οταν γεννηθηκα και να γινω κατι αλλο. Οχι εγω, παντως. Αυτο ειναι σιγουρο.
Για την ωρα μπορω μονο να υπομενω τη μιζερη μου φυση και να σου ζηταω να μου ανοιξεις μια ομπρελα να κρυφτω απο τους φοβους μου και τους πονους σου. Α ναι. Και να γραφω ακατανοητες μουτζουρες που θυμιζουν κατι απο το τιποτα.
Αυτο μπορω.

2 σχόλια:

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

ειμαι σιγουρη πως μπορεις ολα οσα θελεις...
πως μεσα σου κρυβεται δυναμη τεραστια...αλλωστε βγαινει απο τα λογια σου αυτο...
ομως μπορω να καταλαβω απολυτα το κενο σου...την απελπισια...το μηδεν...
ποσο μπορω να σε καταλαβω...

ειμαι εδω...
αληθεια...

σε φιλώ πολυ!!!

Μυρτινακι είπε...

Καλησπερα νεραιδακι... :)
Κι εγω εδω ειμαι... αληθεια... :)
Ευχαριστω...